"Ve bu akşam kendini tutamayıp televizyonu öpecek olanlar, lütfen dişinizi kırmayın."
Gücün tanımı da bu değil miydi zaten? Senin için hiçbir anlamı olmayan şeyler yüzünden insanların kendilerini öldürmelerini izlemek.
Acıyı, tedavi edebileceği başka bir acıyla iyileştiriyordu.
Kendi sevdiklerimiz söz konusu olmadığında insanları incitmekte bir sakınca görmüyorduk ama herkesin kalbinin kırılabildiğini biliyorduk.
"Yani senin avcın ve hırsızınım, öyle mi?"
Ellerini aşağıya kaydırıp dizlerimin arkasını kavradı ve yaramaz bir edayla gülümsedi: "Sen Feyre, benim kurtuluşumsun."
