eliza carter
@eliza
Gelişmenin daha sonraki evrelerinde insanın hünerlerini sanatçı, zanaatçı olacak ölçüde geliştirmesinden, yalnız doğanın verdikleriyle -topladığı meyvelerle, avladığı hayvanlarla- yetinmez olmasından sonra el emeği tanrı biçimine sokulmuştur. Kilden, gümüşten ya da altından yapılmış putlara tapma evresidir bu. İnsan kendi güçlerini, kendi hünerlerini yaptığı şeylere geçirir; böylece dışına aktardığı kendi güçlerine, kendine değerlerine tapar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsan sevdiği kimseyi de kendisi kadar iyi tanır. Şöyle demek belki daha doğru olacaktır: Onu da kendisi kadar az tanır.
İlgiyle kazanılmamışsa bilgi de boştur. Bilginin birçok katmanları vardır; sevginin parçası olan bilgi yalnız dışta kalmaz, öze işler.
Sevgi, sevdiğimiz şeyin yaşaması, gelişmesi için duyduğumuz etkin ilgidir.
Doğumdan ölüme, pazartesiden pazartesiye, sabahtan akşama her şey sıraya dizilmiş, önceden belirlenmiştir. Böylesine sıralı işler ağına düşen kişi, insan olduğunu, tek bir birey olduğunu, umutları, umut kırıklıkları, üzüntüleri, korkuları, sevgi özlemi, hiçlik ve yalnızlık korkusuyla yaşama olanağının eline yalnız bir kez geçtiğini nasıl olur da unutmaz?