Bir kadının kucağına bırakmışım tüm kırık umutlarımı. Sol tarafına uzanıp elini çenesinin altına koymuş, kendisinin aksine hareketli olan tüm boşluğu seyrediyordu.
Görmüş olabilir miydi acaba benim güçsüzlüğümü. Görmüştür heralde bunu onun kucağına her beş dakikada bıraktığım yeni bir kırık umut ile anlayabilirdi.
Bildiği halde hiç de umursamıyordu,
her yeni gelen umuda memelerinin anaçlığı ile sahip çıkıyordu.yakında belkide hiç farkına varmayacak bir korku bırakacaktım ona , ama sol elini bile kıpırdatmadan o gene seyredecekti