Gecenin çaresizlik kokan nefesini çekiyorum içime hafif aralanan pencereden.
Kim açık unutmuş bunu ya da bilerek açtılar çaresizlik kokusunun gitmesi için. Bı an nefesin ruhunu düşündüm, ne konumlarda görmüştür kendini. En zirvesinden en dibine. Hiç fark etmedik ayrı oluşunu oysa biz öyle miydik. Gerçeği görmek için gerçek ile hemhal olmalıydık. Hiç ders çıkaramadık hiç.