ceyda
@elmo_moly
#224719162
-paylaştığım her alıntı ile aynı fikri paylaşmayabilirim (kadın hakları, ırkçılık, politika gibi) (bu açıklamayı yapıyorum çünkü silivri soğuktur)
Ankara
17 Şubat
101 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Seriden okuduğum ilk kitap:
Bu kitapların bir serisi olduğunu biliyorum, ama yine de ne zaman yanıldıklarına bakmadan bu kitabı seçtim. Anlatımı hoşuma da gitti, yazar tarihi olaylara ve kişilerin görüşlerine olabildiğince tarafsız bakmaya çalışmış, ama bir tarihçi kendi milletinin de dahil olduğu konularda ne kadar tarafsız olabiliyorsa o kadar tarafsız kalmıştır. Anlatımında bir sorun göremedim, arada liderlerin sözlerini koyması hoş olmuş. Ama kitapta (bana göre), sorun mu yoksa bir durum falan mı desem, "bir şey" vardı. Kitabın başında dini liderlerden bahsetmeyeceğini söyleyen yazar, bazı liderlerde dinin ön plana çıktığını söylüyor, ki bu kitabın başında verdiği sözden bir tık farklı. Buna sorun demek istemiyorum ama işin içine (bana göre) bi farklılık girmiş. Herneyse, onun haricinde hiçbir sorun göremedim, "bu düşünceler bana aittir, sizin düşünceleriniz bambaşka olabilir." diyip kitabı size bırakıyorum, iyi okumalar.
Reklam
Sadece 55 sayfaydı ama hayatımda okuduğum en çok mesaj veren kitaptı.
Bir kitabın içinde bu kadar mesaj, anlatım, öznel ifade olması inanılmaz bir şey aslında. Bunları normalde 55 sayfaya sığdırmak imkansız ama yazar bir şekilde bunu başarmış. Bu kitabı toplam 2 kere okudum ve ilk okuduğumda kitabın sadece %20'sini anladığımı farkettim. Yine okudum, yine anlamadığım kısımlar var ama kitabı eskisinden daha iyi anladığımı söyleyebilirim. Belki 3. okuduğumda kitabı tamamen anlarım, belki de kafam tamamen karışır, bilemem. Ama sadece bir adamın vedasını böyle derin anlatmak kolay olmasa da gerek.
Uzun lafın kısası; bu kitap bir serüven kitabı değildi ama sıkıcı ve monoton da değildi. Kendine has bir garipliği var ve çözmek zor. Okurken kolay gelsin diyorum, ve her zaman dediğim gibi: "bunlar benim öznel düşüncelerim, sizin düşünceleriniz bambaşka olabilir."
kitap çok fena, ama iyi bi fena
-dikkat! spoiler içerebilir!-
.
.
.
.
.
.
.
şahsi görüşüm:
ya öncelikle, kitap çok güzel başladı, evet bazı yerlerde ana karakterin zorlandığı oluyordu ama bu onun üstesinden gelemeyeceği şeyler değildi. o üstesinden geliyordu, ben mutlu oluyordum, o yine üstesinden geliyordu, ben yine mutlu oluyordum... bu döngü böyle giderken son anda sınıf arkadaşları tarafından atılan gol, gol değildi. 1 hafta doğru düzgün yemek yiyemedim ya, bi de kardeşi... ama bana baya gerçekçi hissettirdi, hayran kaldım. hayatımda hiçbir kitap bu kadar beni etkilememişti. aklıma geldikçe hala üzülüyorum, o ayrı bi konu zaten. ''ya beni böyle içine çeksin, kurtulamayayım, bırakamayayım.'' diyorsanız bunu okuyun derim.
ilk başta karışık geldi ama sonradan çözüldü
bir oturuşta bitirdim. evet, o kadar da ince bir kitap değil, biraz kalın, ama bana okuması kolay geldi. normalde kitaplardaki karakterleri aklımda tutabilen biri değilim, o yüzden bir kağıda yazarım. kitapları son zamanlarda o şekilde okumaya başladım. bunu da o şekilde okumuştum. sonradan yazmama gerek kalmadığını anladım çünkü çok sarmıştı, karakterleri unutacak vaktim bile yoktu. bu bir kitap için çok güzel bir özellik bence. şahsi görüşüm bu, umarım siz de seversiniz.
Kitap güzeldi aslında
eski kitapları okuyan bir insan değilim, gerçi ne kadar eski olduğunu veya eski olup olmadığını araştırmadım. evde rafta buldum ve okudum. hiç de pişman olmadım, kitap akıcı anlatmış. gerçekçi anlatmış, eğer abartma kullanılan olaylara (gereğinden fazla) yer verseydi soğurdum muhtemelen. kendi fikrimi söylüyorum; ya tam gerçekçi olacak ya da hiç. bu kitap netti, muhtemelen o yüzden sevdim. kitabı okursanız bir şey kaybetmezsiniz, okuyun derim.