Elochi

Değil mi ki kalbimiz bir atarken bir dururdu da havf ve recayı temsil ederdi. Her an ölünürken her an ölümün elinden varlığa tutulurdu.
Nefsin askerleri taam ile güçlenirdi. Aç kalmaya dayanamazlardı. Tek çeşit yemeye hiç tahammül edemezlerdi. Yeme ve içme azalınca uyku da kaçardı. Gece ibadetleri başlardı.
Rabbimiz ile aramızdaki perdeleri kaldırmak için günahlarla aramıza perde koymamız gerekiyordu.
Odacıkta değil, kalpte dinlenirdi insan. Her kadının odası onun kalbi kadardı. Kalpte yitirdiklerini kadın kapı dışarıda arardı.
Verileni değil, vereni sevmeliydim. Verdikleri, verene perde olmamalıydı.