Biz bu duruma bugün değil, bu cümleler ve eylemlerle, koyamadığımız sınırlarla bugünlere kadar geldik:
Annesi çocuğunun öğretmenini hiçe sayıp "benim çocuğum öyle bir şey yapmaz, yalancı!" diyerek çocuğunun sırtını zannederken hatasını sıvazladığında,
Bir baba çocuğunun eve üzgün ve kızmış halde geldiğini gördüğünde "bir tane yapıştıramadın mı sen de, erkek ol biraz!" diyerek şiddeti öğrettiğinde,
Başroldeki genç kızın, erkeğin onun için insanları katlettiği ve şiddet uyguladığı sahnelerin adına "erkeğim işte" diyerek gururlandığı dizi/filmler yapıldığı ve bunu izlemelerine müsade edildiğinde,
Hastanelerde hekimlerimizi katledip, hakaretler savrulduğuna şahit olduklarında...
Bunun gibi yaşanan her durum sayesinde artık çocuklarımız şiddet ve öfke ile büyüyerek, bir güzel evladın anneciği ile sevgi dolu eşinin gözyaşlarına, feryadına bizzat özne oluyor...
Bu durumların yekili kurumlarca önlemi alınmadığı sürece bizler bu gözyaşlarında boğulmaya mahkumuz.