Sesimi alem duydu , bi kapısı kapalı olan kalbin duymadı , neyleyim.
Dünyaları verseler , senin kalbini fethetmedikten sonra neyleyim.
Yâr gönlü istemedikten sonra , isteyen gönlü ikna edemedikten sonra, NEYLEYİM
Şu esen rüzgar kokunu alıp getirse bana
Şu derya yansımanı gösterse bana
Şu toprak gözlerinin rengini anımsatsa
Şu kuşlar gülüşünü seslendirse bana
Bil ki aşkın hikayesinin adını dünyam koymuşum
Sonra anladım ki aşk sabaha kadar konuşup sevdiğini söylemek değilmiş , aslında aşk soğuyamamak , vazgeçememek … olmayacağını ne kadar bilsek de oldurmaya çalışmak , en ağır lafları bile affetmekmiş AŞK.