Ellerimiz hareket halinde olursa kafamızın içindeki düşüncelerden uzaklaşabileceğimizi duymuştum. Deneyince anladım, düşünceler sadece ellerimi hareket ettirdiğimden yok olmuyordu, ellerimi hareket ettirirken bir şeye odaklandığım için zihnim yatışıyordu.
Müzikte ahengin kulağa hoş gelebilmesi için öncesinde ahenksiz olmalıymış. Bu sebeple müzikte ahenk ve ahenksizlikliğin bir arada var olması gerekiyormuş. Yaşamımızın da müzik gibi olduğunu söylüyor. Uyumdan önce uyumsuzluk olduğu için hayatlarımızın güzelliğini hissedebiliyormuşuz.