o acı hiç geçmeyecek, kabuk bile bağlamayacak türden. tamam sen çok sevmişsin canımın içi ama inan senin sevgin bile iyileştiremezdi bu yarayı. atma başkasına suçu, bekleme o sevgiyi başkasından. yası tutulmaz bu acının.
birtanem, geçmeyecek yaralara ağlanmaz. öğretmediler mi sana? bazı kapılar bir kez çalınır, açan olmazsa eve dönülür, geçilmez tekrar o sokaktan. o kapının numarası unutulur. yüzümüze kapanan kapılara çaba gösterilmez çiçek kızım.
gün gelecek kızım, evim dediğin insanla yüzleştirecek hayat seni. annene benzersen korkacaksın, ellerin de titreyecek belki ama kaçmayacaksın. gülümseyeceksin hatta korkak adımlarına inat. zafer bu demek canımın çiçeği.
gün gelecek kızım, evim dediğin insanla aranızda o yok saydığın mesafelerden çok insanlar olacak. gün gelecek mesafeler duvara dönüşecek, hiç sevmemiş diyeceksin. hiç dönmeyecek ardına, duvarları engel olacak ona. etrafına bakacaksın, tek gördüğün duvar olacak. ve gün gelecek kızım, duvarlarına çiçek açtıracak biri.
