Önceki neslin afeti sahte benlikli cocuklar yetiştirmekti. Şimdikiler de nefsine tapınan bir nesil yetiştiriyor. Sonuçta farklı yollardan ikisi de aynı kapıya çıkıyor.
Mümin nehre düştü ve nehri aşıp kurtuldu. Sonra münafık nehre düştü, neredeyse mümine ulaşacaktı. Ama o esnada kâfir ona "Benim yanına gel, senin için korkuyorum,'dedi. Aynı şekilde mumin de ona"Benim yanıma gel bak benim yanımda neler var,' diye seslendi. Münafık bu ikisi arasında tereddüt etmeye başladı. Ta ki bir dalga geldi ve onu boğdu.
Daha hızlı yaşamak daha hızlı yemek yemek daha çok eğlenmek daha çok giyinmek daha çok kazanmak yada harcamak manevi ihtiyaclarimizdan kaçtığımizi gösterir.