"...İnsan bir kere terk edildi mi bunun yine olmasını bekliyor hep. Sonunda insanlarla sizin için önemli birileri haline gelmelerine izin verecek kadar yakınlaşmaz oluyorsunuz. Çünkü böyle bir durumda sizin dünyanızdan ne ara çıkıp gittiklerini anlamıyorsunuz..."
Belki de bizim gerçek yolumuz budur:
''Hüzünle geriye ve özlemle ileriye bakarak, huzuru arayarak
ama daima huzursuzluk içinde olmamızdır.''
Stefan Zweig, Gömülü Şamdan