Sokağın tam ortasına vardığında Gustav, bedenine giren sayısız kurşuna rağmen, titreyen bacakları üstünde inatla durmaya devam etti, üflediği o son çelimsiz nefesine kadar:
"Dağ çöktü, ağaç kesildi, cennet yitti, Dağ çöktü, ağaç kesildi, cennet yitti..."