erdal

Velhasıl kelam veli olmak için deli olmak gerekiyor ben deliyim…
Reklam
Ben deliyim… Zülfüm her gece ihanetler rıhtımında ciğerinin üzerinde sevdasını kurşuna dizer.. Geceyi ikiye bölerim bir parçasına gece yarısı derim Öbür parçasına yürek yarısı.. Şafaktansa bir parça aydınlık koparıp ekmeğime sürer. Üstüne demli bir kuş cıvıltısı içerim.. Sonra hayatın adını yalan koyarım… Ben yüreklerde ünlem, Kafalarda soru işaretiyim. Ben deliyim… Bağrı taşlarla dolu bir toprak parçasıyım. Bir uçtan bir uca kurumuşum. Karınca yuvaları ve ayak izleriyle süslüdür tenim… Kar yağar üşür, güneş vurur kavrulurum. Kimisi tükürür, kimisi öper; Tükürene mezar, öpene lalezâr olurum.. Ben nehirlerin yatağı, Dağların mekanı, Şeytanın babasıyım.. Ben deliyim… Mutluluğu uzaktan seyrederken, cebimde küçük umutlar biriktiririm, gözlerimin kapının eşiğine Duvardaki fotoğraflara takıldığı saatlerde Kendimi param parça olmuşluğun, tükenmişliğin koynunda bulurum.
Ben deliyim.. Unutulmuş bir hatıra Sonu dramla biten üç bölümlük bir komedi dizisiyim Çorbama kinimi doğrar, öfkemi kaşıklarım. Zehir kokan bir gül biter dudaklarımın arasından, Başımı göğe kaldırırıp bakışlarımı çivileyip gökyüzüne seni seyrederim, Sonra bir bidon gök kuşağı döküp üstüne yakarım seni Külünle birlikte zamana savrulurum.
Ben deliyim.. Susturucu takılmış bir silah, Saati durmuş bir bombayım.. Haykırırım ama duyuramam sesimi… Yine de sardığım tütünde, Yaktığım cigarada bulurum Mutluluğu… Sonra yine hatırıma gelir, Yahu ben sigara içmem ki!? Dumanı şehrimin üstüne iner efkarım ağlamamaya yemin etmiş gözlerim,
İplerim inceldiği yerden koptu kopacak Ve ufacık bir bakış boğazımı düğümlendiririr. Kimi özlediğimi bilmeden hasretin en yoğun halini yaşarım. Ahh içimden dağıtmak gelir, dağıtamam ya, Kendimi dağıtırım. Gözlerimin kahverengisi gitgide koyulaşır, insanlarınki kankırmızılaşır. Bakamam kimsenin yüzüne, sevgiye muhtaç bir yavruya dönerim Kalbim titrer..
Reklam