Sınırlar koruyabilmek ruh sağlığı için
vazgeçilmez önemdedir, vaktinden evvel
hayatın ağır yüklerini omuzlamayalım ki
sonra o yüklerin altında ezilmeyelim. Her şey zamanını beklemeli, yetişkinlik de usul usul gelmeli, hayatın her bir dönemini içimize sindirerek.
İnsanları yargılamaktan onları duymaya ve sevmeye fırsat bulamıyor gibiyiz. “Acaba şu an ne düşünüyor ya da ne yaşıyor olabilir?” sorusunu samimiyetle sorabilirsek, karşımızdakiyle bağ kurmak için neler yapabileceğimize dair bir kapı aralayabiliriz.
Buraya gelirken hangi keder ve örselenme duraklarından geçti? Ben onun yerinde olsaydım nasıl hissederdim?