1984 – George Orwell : Her halde en ünlüsü. Büyük Birader’in gözlerinin her an üstünüzde olduğu bir dünya... Geçmiş sürekli yeniden yazılır ve "düşünmek" suçtur.
Cesur Yeni Dünya – Aldous Huxley : Acı çekmek teknolojiyle yok edilmiş. Mutluluk hapla içiliyor. "Cennet" görünümlü hapishanenin hikayesi...
Fahrenheit 451 – Ray Bradbury : İtfaiyeciler yangın söndürmek yerine kitapları yakıyor. İnsanların hafızası kül olsun diye...
Damızlık Kızın Öyküsü – Margaret Atwood : Kadınların isimlerinin silinmiş "iki bacaklı rahimlere" dönüştürülmüş. Sessizliğin en korkunç çığlık olduğunu hatırlatan roman...
Biz – Yevgeni İvanoviç Zamyatin : Herkes bir "sayı" Özel hayat ise "ilkellik". İnsanlar camdan evlerde matematiksel düzende yaşarlar.
Ütopya – Thomas More : Adında ütopya geçen ilk kitap mı acep? Altının değersiz bir taş muamelesi gördüğü bu adada kusursuz eşitliği bulmuş bir halk. Sosyalizmin ilk manifestosu belki de...
Devlet – Platon (Eflatun) : İlk ütopya kitabı olabilir mi? Adaletin ancak "Filozof Krallar"ın mutlak yönetimiyle sağlanabilir diyen, demokrasinin kusurlarını sorgulayan kitap....
Mülksüzler – Ursula K. Le Guin : Mülkiyet kavramının olmadığı, mutlu bir anarşinin dünyası. Şu soruyu sorduruyuor: Duvarlar insanları içeride mi, dışarıda mı tutuyor?
Güneş Ülkesi Güneş Ülkesi – Tommaso Campanella "Ben" olmuş "biz" Herşey ortak, bencillik hastalık
AstanBilal Ünal Tam anlamda ilk Türk disytopyası olabilir mi? Yoksa ütopya mı? Belki de yazarın tabiriyle allotopyadır. #282245812