Erkin Doğan
@erkindgn
kitapların iyileştirici gücüne inanırım
marmara üni.
İstanbul
108 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bazı insanlar hayatımıza fiziksel olarak hiç giremez,
ya da bir şekilde hep uzakta kalır.
Ama etkileri, izleri, bıraktıkları boşluk
bizimle kalır.
Bazen bir özlem olur bu,
bazen hayranlık,
bazen de tamamlanmamış bir his.
Kalpte sessizce yer eder.
Kimi zaman bir kayıptan sonra varlığı sürer,
kimi zaman hiç kavuşulamamış
ama sürekli hissedilen bir yokluktur.
Belki de en kalıcı izler,
bize hiç gelmemiş olanlardan kalanlardır.
ISLAK İZLER
Sokak lambasının altında ıslak kaldırımlar parlıyor.
Kimse fark etmiyor;
ayak izleri bile aceleyle siliniyor.
Yağmur damlaları camda ağlıyor,
ama cam ağlamayı bilmez ki.
Belki de herkes yanlış anlıyor:
Sessizlik konuşmak değil, dinlemektir
ve en derin konuşmalar,
kapının aralığından sızan ışık gibi
ancak karanlık izin verdiğinde başlar.
Başkalarının senin hakkındaki düşünceleri bir “gölge”dir; senin kendi hakkındaki düşüncelerin ise “toprak”. Gölge geçer, toprak ne ekersen onu verir.
Hayat seni durdurdu sanırsın;
oysa senden tek istediği nefeslenmendir.
Kırıldığını sandığın her yerde,
içinde filizlenen bir güç saklıdır.
Bazen yol susar, bazen sen…
Ama ikisi de yeniden yürümeyi öğretir insana.
Durduğun an, bittiğin an değildir;
sadece yeniden başlayacağın yerin adıdır.