E' ❀
@esde06
Gazi Hukuk
Ankara
5 Temmuz
339 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Üç perdelik cinayet, ünlü bir tiyatro oyuncusunun evinde gerçekleşen bir cinayetle başlayarak gerçekleşen üç ayrı cinayeti inceleyen bir polisiye romanı.
Romanın yazarı olan Agatha Christie'nin daha önce başka kitaplarını da okuduğum için karşılaştırma yapıyorum ki, yazarın bu kitabı önceki okuduklarıma nazaran daha sıkıcı ve karışıktı. Çok fazla karakter vardı, isimler çok uzun ve yorucuydu. Üstelik cinayet son on sayfaya kadar çözülemedi! Hikayeye gizem katmak için sürekli bir döngüye girilmesi kitabı akıcılıktan uzak ağır, sıkıcı ve gereksiz uzun bir hale getirmiş.
Bu kitap benim için okuması zor ve bunaltıcı bir romandı. Polisiye okumak isteyen ya da Agatha Christie okumak isteyenlere başka kitaplarını tavsiye ederim. :)
Mehmet Rauf'un okuduğum ilk romanı Eylül idi. Eylüldeki karaktarlerin ruhi tahlileri, hislerinin betimlemeleri bana o kadar işlemişti ki, Mehmet Rauf'un birçok kitabını okumak için edindim. Bu kitap da onlardan biri. İncecik bir aşk romanı. Bir solukta rahatlıkla okunabilir. İçerisinde bir olay örgüsünden çok karakterlerin iç dünyalarına yer verilmiş. Eylül romanı kadar aşk dolu olduğunu düşünmüyorum o denli etkilemedi beni Eylül romanı gerçekten karakterlerle büyük bir empati kurmamı bağlanmamı sağlamıştı bu kitap o kadar değildi. Böğürtlen bir dönem romanı ve ben dönem romanlarında halkın büyük kesiminden uzak yaşantıların anlatılmasından bir miktar bunalmış durumdayım. 1900 yılların başında yazılan, İstanbul'da çok lüks ve halkın büyük çoğunluğundan zihniyet ve yaşantı olarak uzak bir topluluğu ele alarak yazılan bu kitabın, o zamanı tam olarak yansıtmadığını düşünüyorum. Kitapta baştan sona kadar iç bunaltıcı bir takım sanrılardan bir takım yıpratıcı duygulardan bahsediliyor. Kitap sonu güzel bağlanmış yoksa okumaya değer olduğunu asla düşünmezdim çünkü bir neticeye varmayan kitaplardan hoşlanmıyorum. Hasılı kısa akıcı platonik aşkı konu alan bir dönem romanı. Okunur mu? Stefan Zweig'ın kısa basit kitaplarına yoğun bir ilginin olduğu son zamanlarda bu kitap da okunursa yoğun ilgi görecektir.
Buhara Yanıyor, Yavuz Bahadıroğlu'nun Harzemşahlar Devletinin Cengiz Han eliyle yıkılışını anlattığı ilk romanı.
Romanda, Harzemşahların sultanı olan Alaüddin Muhammed'in ihtirasları, mağrurluğu ve Cengiz Han'la cenge girmek yerine nasıl kendi canı için korkup halkını geride bırakarak kaçtığı, Türkmenler ile Kıpçaklar arasındaki yaşanan sürtüşme ve Kıpçak Hanlarının vatanlarına milletlerine olan ihanetleri, içinde Harzemşah Sultanının oğlu olan Celaleddin'in ve gözüpek kumandan Temür Melik'in de bulunduğu bir avuç vatanperver Türkmenin vatanı uğruna nasıl mücadele verdiği anlatılıyor.
Kitap çok akıcı ve duru bir üslup ile yazılmıştı. Yavuz Bahadıroğlu'nun romanları benim daima ilgimi çekmiştir ve gerek okurken gerek okuduktan sonra beni çok memnun etmiştir. Kendisi tarihi sevdiren adam olarak da bilinir. Okuduğum her romanında olduğu gibi bu romanını da her yaştan okuyucuya mutlaka tavsiye ediyorum. Yavuz Bahadıroğlu'na da Rabbimden rahmet diliyorum.
İçimdeki Müzik, 11 yaşındaki özel gereksinimli Melody isimli bir çocuğu konu ediniyor. Melody hafızası çok kuvvetli, kelimelerle arası çok iyi bir kız çocuğu. 5.sınıf öğrencisi. Kendisine alınan bilgisayar ile insanlarla iletişime geçebiliyor, onun dışında konuşamıyor.
Bu kitabı kız kardeşimin okuması için almıştım, ona aldığım kitapların bazılarını ben de okuyorum ki içeriği sıkıntılı kitaplardan uzak kalabilsin. Kitapçıdaki satıcı da "mutlaka alın, çocuk kitabı ama ben de okudum bayıldım" dediği için beklentim de hayli yüksekti diyebilirim.
Kitap Melody'in hayatı üzerine kurulmuş. Yaşadığı günlük hayat bizlere aktarılıyor. Özel gereksinimli olduğu için de bizlerin günlük uğraşları onun için çok zorlu, bazıları ise imkansız. Ancak o yılmadan çabalıyor. Hatta kitabın sonlarına doğru çok güzel başarılar yakaladığına şahit oluyoruz. Bu açıdan bakıldığında umudu, yılmadan çalışmayı ve cesareti öğütlediğini söyleyebilirim. Ancak kitap gereksiz uzundu. Çoğu sayfayı artık bitsin, sıkıldım diyerek çevirdim. Ana tema tamam çok güzel ama ilk 150 sayfa neredeyse ilerlemiyor. Çocuk daha doğrusu genç kitabı diye geçen bu kitap gençlerin kesinlikle ilgisini diri tutamaz ve kulvarındaki bilhassa Wattpad gibi mecralarda dolaşan içeriklerle yarışamaz. Gençler artık içerik olarak fantastik / gerilim / seksüel Wattpad kitaplarına meylederken gereksiz uzun ve yavaş ilerleyen bu kitabın ne yazık ki hiç şansı yok. Sona doğru bir miktar merakım artmış olsa da, içeriği deyim yerinde ise leş gibi olan, wattpad kitaplarından korumak istediğimiz gençlerimizin sevebileceği bir kitap değildi.
Rasim Özdenören yazdığı her öykü kitabında farklı bir tarzı benimsediğini ifade ediyor. Bu kitabında ise 50'li yıllarda yazdığı ilk hikayeleri yer alıyor. Hikayeleri Anadolu insanının yaşantısından kesitler sunuyor. Kitaptaki çoğu hikayede olay örgüsünden ziyade betimlemeler ön planda. Yazarın lise yıllarında yazdığı hikayelerinde insanları, durumları ve eşyayı iyi bir gözlemle yansıtması, hikaye üzerine yeteneğinin olduğunun habercisi. Ancak bu tarz bana asla hitap etmiyor. Benim için ruhi tahliller, karakterlerin ve olayların gözlemlenmesi/yansıtılması/yorumlanması ne kadar önemli olsa da, olay örgüsünün olması ve hikayelerin bir neticeye varması da bir o kadar önemli. Dolayısıyla çok zorlanarak okuduğum ve keşke almasaydım dediğim bir kitaptı. Tavsiye etmiyorum.
