Yasin Eren
@esesli
Çelebi'nin gönlü kanmaz oldu; Yunus'un divanında aşk geçmez oldu; lakin gören göz dumandan görmez oldu. Kevser ırmağı içilmez, gönül pınarı geçilmez oldu; lakin aşığın yüreği pişmez oldu. Hamken pişmemenin, açken içmemenin, bakarken görmemenin esrarı, dünyadaki sevgilinin "Geliyorum" cevabında saklıdır...
Reklam
Sevilmek her güzelin hakkıdır, lakin sevilenin seven üstünde hakkı vardır. Sevene sevilenden gelen bir selam ve gülümsemeyle bezenmiş bir tebessüm kevser tadındadır. Sevilen bir Züleyha, seven Yusuf güzelliğinde olmasa da, kevserin tadı, Yusuf'u Züleyha'ya, Züleyha'yı Yusuf'a aşık edecek tattadır.
Çelebi'nin Mevlidi'nde, Yunus'un Divan'ında ve Mevlana'nın "Gel!" çağrısında duman izi var. Çelebi'ye "Kandım", Yunus'a "Hamdım", Mevlana'ya "Yandım" dedirten ateş, bir sevgiliye duyulan aşkta saklıdır. Ham olan yanmakla pişer, pişen kanmakla huzur bulur. Yananın ilacı ise, sevgilinin "Gel!" çağrısına verdiği cevapta saklıdır.
Aşk
İnsanın hayatı boyunca bütün vücudunu yakabilecek kadar güçlü hangi hastalık olabilirdi! Beynin düşünmesini, gözün görmesini, kulağın işitmesini ve dilin söylemesini engelleyecek kadar keskin, lakin çektirdiği acı kadar gönüle tatlı bir his de veren duygu ne olabilirdi?
Doğru. Filler tepişiyor ama olan çimenlere oluyor.