Kırlangıç olamam ben
Geri dönmemeyi beceremem
Kırılır kanadım yükümden
Karadır hayatım geceden
Kırılır kanadım yükümden
Karadır hayatım geceden
Kalsaydın öylece baki
Masamda bir sürü saki
Mutsuzlar kentinin sakinlerinde
Misafirim inan ki
Her şeye katlanırım ta ki
Yokluğuna dayanamam lakin
Bir yolu olmalı bulun onu bana
Ben onsuz yaşayamam ki
İnsanlar gelmeleriyle boşluk dolduranları severler, gitmeleriyle boşluk yaratanlara aşık olurlar. Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı. Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.