Eslem Aydoğan
@eslemaydogan
Aslına sadık, sanılandan muaf.
Türkolog
𐱃𐱁:𐰶𐰃𐰺𐰞𐰺:𐱃𐰆𐰨:𐰼𐰼
𐰢𐰀:𐱅𐰇𐰼𐰜𐰠𐰜:𐰋𐰓𐰓𐰼
Gazi Üniversitesi
43 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Eğer insan çok fazla “şey”e ihtiyaç duyuyorsa, bu büyük bir yoksulluğun göstergesidir.
Reklam
Ama hele bir sormak gerek, acaba pek düşünmeyen mi aptal, yoksa çok fazla düşünen mi?
Bizler, her birimiz fabrikanın bir aleti gibiyiz. Nehrin içinde damla gibi. Damlanın nehir üzerinde ne tesiri olabilir?
“Yahut işleyen bir fabrikada bir çivinin rolü.”
Uzun lafın kısası azizim, bu böyle gelmiş, böyle gidecek. Bizler, değersiz bizler…
Bu aralar pek çok rastladığımız El Kızı, Orhan Kemal ile tanışma kitabım oldu. Kitap inanılmaz duru ve akıcı bir dille kaleme alınmış. Başlangıçta prolog bulunuyor. Geriye dönüş tekniği bir diğer adıyla flashback ile yazılmış, bu da kitabın sonunda bizi ne beklediğini, başta aktarıyor. İstanbul’a yakın, denize kıyısı olan bir kent ve İstanbul’un 50’li yıllarında geçiyor. Türk aile yapısından oldukça yetkin bir kesit sunuyor bizlere. Okurken sinirden kitabı kapatıp, “eee bu kadar da değil be!” diyecek kadar; sert kaynana-gelin ilişkileri, iyi-kötü çatışmaları, namus-ahlak temaları bulunmakta. Orhan Kemal kitabı ağlayarak yazdığını söylüyor, elbette siz de içiniz ezile ezile okuyorsunuz. Nazan’ın saflığını, içine atmalarını, boyun eğmelerini gördükçe kafanızda Toygar Işıklı besteleri (özellikle Yaprak Dökümü jeneriği) çalabilir!
Naçizane eleştirilerim mevcut elbette: Kaynana Hacer’in akıbetinin detaylıca anlatılmaması, ilahi adaletin tecelli ettiğini pek de görememek içimi ferahlatmadı. Yazarın, Nazan’ın iç dünyasına çok inmemesi, monologların çok da bulunmaması maalesef yetersiz geldi.
