Sana söylemem gereken bir şey var anne. Sana gönderdiğim, mankenlik zamanından kalma resimlerde nasıl da olağanüstü ve güçlü görünüyorum. Ama o resimler gerçek Waris’i yansıtmıyorlar. Benim dünyaya göstermeyi tercih ettiğim yüzü gösteriyorlar, o kadar flaşlar gidince kendimi zayıf, savunmasız ve yalnız hissediyordum işte bunlar şeytanın eline bir fırsat geçtiğini düşündüğü anlardı.
Kızıp sinirlenmeye başlamıştım aramızdaki bu sonu gelmeyen suskunluk. Onca yıldır içimde o kadar çok şey saklıyordum ki dışarı çıkartamasam bu olacağım diye korkuyordum.