Esma Hendek
@esmahendek
282 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kapsamlı bir araştırma kitabı. Şehrin anatomisi, nasıl yönetildiği, sosyal hayatı vb. yani Pompei hakkında bilinmesi gerekenleri ayrıntılı ve açık bir şekilde sunuyor.
Önsözden
“Nereye giderseniz gidin büyük hayallerle gitmeyin, çünkü hiçbir yer hayalleriniz kadar büyük, renkli, ışıltılı ve ilginç olmayacaktır.”
“ Neticede aslında kitaplara sığmayan bir konu olan Pompi antik şehrini bir kitaba sığdırma çabası içine girmiş olmak biraz cehaletten biraz da bu cehaletin getirdiği iyi niyetten kaynaklansa da bunu yaptım.”
Reklam
Kaybolmayan şeyler vardır. Onlardan birisi de şiddettir. Değişen kültür ve teknoloji ile beraber şiddet te kavramsallaşarak çeşitli aşamalardan geçip evrimleşmekte, kılıktan kılığa girmektedir.
Byung-Chul Han “Şiddetin Topolojisi” kitabında şiddetin tarih boyunca inatla kalıcılık göstermesini araştıran, Sigmund Freud, Carl Schmitt, Walter Benjamin, René Girard, Giorgio Agamben, Gilles Deleuze, Michael Hardt ve Antonio Negri gibi düşünürlerin tezlerini karşılaştırarak şiddete bakış açımızı sorgulamamıza ve tartışmamıza sebep olan nedenleri ortaya koyuyor.
“Geç modernitenin başarıya ve performansa odaklı öznesi, kendi dışındaki bir iktidar kurumunun baskısına maruz kalmadığı ölçüde özgürdür. Ama gerçekte bir kul kadar da özgürlükten yoksundur. Dış baskı nihayet aşıldığında, içerideki basınç devreye girer. Başarıya ve performansa odaklı yaşayan özne, bir depresyon geliştirir. Şiddet azalmadan sürmektedir. Yalnız ağırlık noktası içeri kaymıştır. Egemenlik toplumundaki kelle alıcı kuvvet yani dekapitasyon, disiplin toplumundaki deformasyon ve başarı ve performans toplumundaki depresyon, şiddetin topolojik dönüşümünün birer aşamasıdır. Şiddet giderek içselleştirilir, ruhsallaştırılır ve böylelikle görünmez hale gelir. Giderek Öteki’nin veya Düşman’ın olumsuzluğunu üzerinden atar ve insanın kendisine yönelir.” -Byung-Chul Han
Çok geç değil. Bu "labirent'ten" çıkma olanaklarına sahibiz. Yeter ki önce yolumuzu kaybettiğimizi kabul edelim.
Tabiri caizse karşılaştırmalı tarih niteliğinde bir deneme kitabı. Amin Maalouf hikayeci anlatımını tarihi belgelerle birleştirmiş olması kitabın akıcı bir şekilde ilerlemesini sağlıyor. Batı (Avrupa ve ABD) ve hasımları (Rusya, Japonya, Çin) 'nın tarihsel ve ideolojik çatışmalarını konu alıyor.
°Tarihin büyük aktörleri, bir kitabın sayfaları arasına düzgün bir şekilde sıkıştırılamaz ve kurutulmuş çok sayıda bitki örneği gibi dosyalanıp kaldırılamaz. Onların yaptığı işler, gelip geçen çok sayıdaki tren gibi özel bir tarifeye göre açıklanamaz. Araştırmacılar bir dönemin başlangıcını ve sonunu tam bir kesinlikle belirtebilmelerine karşın, büyük tarihsel olaylar, özellikle aniden ve şiddetle patlak veren olaylar yavaş bir şekilde gelişir ve bir kere başladı mı hiçbir zaman sona ermez. Etkileri hareket zayıfladıktan sonra bile uzun süre devam eder. Bir çanın çalması durduktan sonra hala hissedebildiğimiz titreşimler gibi, Cengizhan da sahneden çoktan geçmiştir fakat etkisi zamanımızda hâlâ yankılanmaya devam etmektedir.
°Bir kısım tarafından barbar olarak tanımlanan bir kısım tarafından da bir efsane olarak tanımlanan dünya tarihinin son büyük kabile imparatoru Cengiz Han.
°Dünyayı değiştirmiş fakat doğduğu topraklarını değiştirilmesine izin vermemişti.
Erhan Aydın'ın kaleminden çıkan “Türklerin Bilge Atası Tonyukuk” eseri ; Türklerin bilinen en eski yazılı belgeleri Türk runik harfleriyle yazılmış metinlerdir. Bu yazı kültürü ile yazılmış en yalın, en anlaşılabilir, en değerli , satır sayısı bakımından en hacimli yazıtlardan biri kuşkusuz Tonyukuk'un zihninden ve elinden çıkan Tonyukuk yazıtıdır. Tonyukuk yazıtı Türk dili ve edebiyatı alanı için önemli olduğu kadar Türk tarihi ve kültürü açısından da çok değerli ve önemlidir.
Kitap, Tonyukuk yazıtının sözcük dizini, kaynaklar ile Türk runik harfli metni, yeni Türk harflerine aktarımı ve günümüz Türkçesine çevirisi, Türk runik harfli metninin tamamı, yazıta ait çizim ve fotoğraflar ve indeks bölümü ile son bulmaktadır.
"Ben Bilge Tonyukuk, Altay (ormanlı) Dağları'nı aşıp geldik, İrtiş Irmağı'nı geçerek geldik. (Buraya) gelmek zordu” dedi(m). "(Ama kimse) hissetmedi. Kutsal Umay (ve) kutsal yer su (ruhları) yardım etti, elbette. (Savaşmaktan) ne diye kaçacağız? (sayıları) çok diye niye korkuyoruz? Azız diye yenilecek miyiz? Saldıralım” dedim. Saldırdık, talan ettik. İkinci gün ateş gibi kızarmış (bir hâlde) geldiler. Savaştık. (Onların) iki kanadı bizim yarımızdan fazlaydı. (Ebedi) gök lütfettiği için, (sayıca) çoklar diye korkmadık. Savaştık.”
Reklam