Aylak Adam romanı şu şekilde başlar;
"Birden kaldırımlarda taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi, içimdeki sıkıntı eridi."
Ve şöyle biter:"Sustu .Konuşmak gereksizdi.Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti .Biliyordu anlamazlardı."
""Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum.Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi.
Asıl acı ,kalbi baştan aşağı sancılar boğan , insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulayan bir şeydi.""