“…çünkü insan hayatın gerçekten nasıl bir şey olduğunu kavramadan önce, varoluşun pek çok biçimde yarattığı hayal kırıklıklarına katlanmayı öğrenmiş oluyor ve yine de idare edebiliyor tabii bu mütevazı beklentiyle hayat daha güvenli oluyor.”
“Günlerle ve gecelerle ne yapacağımı bilmiyorum, özellikle öğle sonralarıyla ne yapacağımı hiç bilmiyorum, üzüntü oralara saklanır, kımıldamayan bir kedi gibi, öylece durur ve sana bakar, odanın ortasına çökmüş bir manda gibi, etrafından dolaşmanın hiçbir yolu yok.”
"Hayatın içinde yaşamaya çalıştığımda huzursuz oluyorum. Hayatın dışında kalmak, hiçbir şey istememek ve hiçbir şey beklememek, kendimi yüksek düşünceyle meşgul etmek, huzura giden tek yol, benim yolum bu."