Aptal biri değilim. Sadece insanın ne kadar düşebileceğine dair iflah olmaz bir merakım var.
Reklam
Hayat diye elimde küçücük bir şey kalmıştı, onu da Aykut istedi.
Aykut, olur da araya başka bir şey girer diye nefes almadan anlatmaya başladı. Bir süre sonra ben de nefes alamamaya başladım. İlk zamanlar o geceyi düşününce, ikimizin nasıl olup da bu kadar zaman nefessiz kaldığımız halde ölmediğimizi anlayamıyordum. Sonra sonra anlamaya başladım. O, nefesini dilediği süre kadar tutabilecek maharete sahipti, ben zaten daha evvel bir parça öldüğüm için azıcık nefesle hayatta kalabiliyordum.
Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar. Doğru değil. İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor. İnsanı çürüten ölüm değil, hayattır. Başkasından değil, kendimden biliyorum.
Reklam