mustafa yılmaz
@eunus
guruluktan istifa etmiş parya ...
öğretmen
kırşehir
37 okur puanı
Mart 2015 tarihinde katıldı
1984 ve Hayvan Çiftliği'nden aldığım tadı al(a)masamda , Orwell yine sanatını konuşturmuş diyorum .
Güzel bir savaş ve kapitalizm taşlaması. Hikaye , çocukluğunda yaşadığı yerleri görmek için 20 sene sonra doğduğu kasabaya dönen George Bowling'in ağzından anlatılıyor. Orwell, Bowling'in ağzından kah çevresindeki kadınların saçma tüketim alışkanlıklarına taşı vuruyor , kah savaşın anlamsızlığı ve getirdiği yıkımın kafasını yarıyor .Ve sonunda doğup büyüdüğü topraklara döndüğünde, babasının küçük dükkanını batıran Sarazinler'in daha da büyümesi dışında hiçbir şeyin eskisi gibi kalmadığını, kapitalizm canavarının her şeyi doyumsuzca tükettiğini okuyucunun gözüne sokuyor .
Kitap biraz ağır, pür dikkat okunmadığı takdirde kopuluyor. Bundan dolayı sakin kafayla, sindirerek ve zamana yayarak okunması önerilir. Dikkatli okunması halinde insana yeni ufuklar açıyor . Yazılanların günümüzden 2500 sene önce yazılması hayret verici. Çeviri dili ise harika sabahattin eyüboğlu ustalığını konuşturmuş .
Platon eserinde ideal devletin nasıl olacağını kuramsallaştırmış . Platon’un kurguladığı ütopya ,yıllar sonra hem doğu hem de batı düşüncesinde temsilciler bulmuş; Thomas More'dan, Rousseau'ya , Voltaire'den, Aldous Huxley'e Cemil Meriç'e kadar kendinden sonra gelen bir çok düşünürü ve kuramlarını etkilemiş; kendinden sonra oluşacak devletlerin doktrinlerini , anayasalarını şekillendirmiştir.
Gelelim platon’a ( diğer adıyla eflatun’a ) . Nasıl Mevlana’yı Mevlana yapan Şems ise , Platon’un Şems’i, kendini bulduranı da : Sokrat . Sokrat serbest düşündüğü , ve başkalarını da düşünmeye zorladığı, eski düzenin temellerini yıkmaya çalıştığı için ölüme mahkum edilmiş bir düşünür . Ve o öldükten sonra platon , tüm ömrünü Sokrat’ı öldürmeyecek ve baş tacı edecek bir sistem inşası için geçirdi. Bu kitap ise platon’un bu uğraşısının bir ürünü. Varolan ve ideal olanın versusu bir nevi .
özet olarak : siyasetle ilgilenen herkesin mutlaka okuması gereken , çağlar ötesinden bir klasik .
Bir insanın kalbi durunca -daha önce değil- öldüğünü söyleriz .Bana biraz keyfi geliyor bu. Sonuçta vücudun bazı kısımları çalışmaya devam ediyor; mesela saçlar, tüyler, daha yıllarca uzuyor. Belki insan asıl beyni durunca ölüyor, yeni bir düşünceyi idrak etme gücünü yitirince.
