Kasvâ

Kasvâ
@euphratess
Edebiyat Öğretmeni
Yüksek lisans
132 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
"Benim içimde, daima var olacağını zannettiğim birçok şey yok oldu." Hayatın içinde bazı şeyleri değişmez sanırız. Sevgilerimiz, alışkanlıklarımız, inandıklarımız ve daha sayamadığımız birçok şey.. Zamanla fark ederiz ki hiçbir şey sandığımız kadar kalıcı değil. içimizde sonsuza dek var olacağını düşündüğümüz o duygular, düşünceler hatta insanlar bir gün sessizce yok olur ya da değişir. Geçmişte kalan ve artık var olmayan bu parçalar, bizim bir zamanlar kim olduğumuzun sessiz tanıklarıdır. Onları birer hayal kırıklığı olarak değil, bizi bugünkü halimize ulaştıran birer basamak olarak görmek gerek. Her yok oluş, varlığımıza yeni bir anlam ve derinlik katar. Bu, insanın kendi içindeki o sonsuz devinimi anlama ve her şeye rağmen yola devam etme gücüdür. çünkü en nihayetinde hayat, sadece var olanlardan değil, aynı zamanda bir zamanlar var olup artık olmayanların bıraktığı izlerden oluşur. Marcel Proust
Varlığım kimilerini çok incitiyor. Bu yüzden hep hafif olmak istedim. Ayaklarımı yere bir kar tanesi kadar hafif basmak. Ayaklarımı yere basmıyormuş gibi basmak. İz bırakmadan yaşamaya öyle çok gayret ediyorum ki, kendim de kendime karşı görünmez oluyorum bazen. Arasam da kendimi bulamıyorum. Kırgınlık - Nihan Kaya
"Uzun yıllar kendimin yasını tuttum. Olabileceğim hâlde olmadığım insanın, yapabileceğim hâlde yapmadığım şeylerin yasını."  Nihan Kaya
"Aslında bütün bu telaş, bir fâninin ölümü unutmasının hikâyesidir."
İnsanın insanda ziyan olduğunu gördüğümden beri kendimde birikiyorum...