Giriş Yap
Kendimi çok seviyorum. Narsist bir bakış açısıyla değil. İnsan olduğum için seviyorum. Hatalarımla, eksikliklerimle, başardıklarım ve başaramadıklarımla seviyorum. Zaman zaman kızıyorum da, anlaşamadığımız noktalar var ama birlikte daha çok yolumuz var, uzlaşacağız. Gençlikte olur öyle şeyler, deyip geçiyorum. Kendime karşı gösterdiğim ciddi de bir anlayışım var yani. Harcamıyorum hemen kendimi. Önemsiyorum, hediyeler alıyorum, gönlümü alıyorum, bazen bir makas alıyorum yanağımdan, bazen kendi elimi tutuyorum, sarılıyorum. Destekliyorum kendimi, kendi kendime “aferin diyorum, aferin bana”. Bazen küsüyorum kendime, sonra hemen barışıyorum, insan önce kendisiyle barışacak, önce kendini sevecek ki sonra başkalarına dağıtabilsin sevgisini...
1 yorumun tümünü gör
Reklam
·
Reklamlar hakkında
“Sen değerlisin” Evet ama herkes kadar... “Sen önemlisin” Evet ama hepimiz kadar... “Sen farklısın” Evet ve emin ol biz de sana çok benzemiyoruz..
Yazmak; derdinizi, halinizi, öfkenizi, sıkıntınızı anlatmanın en asil halidir. Kendimizi bu hale alıştıralım. Kağıda, kaleme sığınalım... Çünkü yazmak insanı rahatlatır, yükünü hafifletir. Öfkeni, kederini, sıkıntını ortadan kaldırmaz ama sendeki yoğunluğunu azaltır.
Sayfa 103 - Elma Yayınevi, 2016
Bana göre, dünyanın en paha biçilemez zevki “gün doğumunu izlemek”...
Reklam
·
Reklamlar hakkında
Lotus çiçeği çamurlu ortamlarda yetişir ama dünyanın en temiz çiçeğidir. Herhangi bir yerine toz konduğunda kendini sallayarak bu tozdan kurtulur, kendini temiz tutar. Dünya kötü diyoruz, hayat berbat, sıkıntılar, dertler, kederler, adaletsizlikler... Bu dünyada yaşanmaz diyoruz. Gittikçe yapışıyor üzerimize dünyanın pisliği, gittikçe daha çok batağa çekiyor bizi. Oysa silkelemek; toz kondurmasak insanlığımıza, temiz tutmaya çalışsak kendimizi, çözeceğiz hayatla olan meselemizi. Bataklıkta çiçek olmak... İnsanın kaderi...
Reklam
·
Reklamlar hakkında
2
340
3.397 öğeden 1 ile 15 arasındakiler gösteriliyor.
©2022 · 1000Kitap Web Uygulaması · 2.28.14