Sokakta gördüm seni, öyle zavallı, öyle solgun, üzücü görüntü üzerine kalbimi depremler vurdu Gökyüzünde süzülen ince bir bulut gibiydin,
her an dağılıp yok olmaya yüz tutmuş.
Sayfa 157 - Çitlembik yayınları
Reklam
İnsanlar kendileriyle fazla meşgul olduklarında diğer hayvanları gerektiği kadar izleyemezler.
Denizi özlüyorum, çocukluğumun çayırlarını, karatavukları duyabildiğim sessizlikleri.
Geçmiş, demek ki bugün buradasın. Hayır, geçmiş onunla aranda mesafe olan bir tepedir, hiç yaklaşamasan da asla uzaklaşmayan.
Şimdi ise kalabalıklar içinde birdenbire ifade kazanan, bakışlarına karşılık veren ama sonra geçip giden bir çehre.
Böyle anlarda ruhum gündüzü bırakmaya hazırlanır, ona sadece bir kaç ince iplikle tutunmuş olurdu.
Reklam
Reklam