OKUYUN OKUTTURUN1000Kitap
Öncelikle selamlarrrrrr!
Bu kitap açık ara serinin en iyi kitabıdır diyerek başlıyorum. Yaşanan her şeyin bir sonuca kavuşması o kadar tatlıydı ki. Ama içimde buruk bir hüzün de var. Gökçen evreninin bu halini son okuyuşumuz gibi hissediyorum. Demir Zambak o etkiyi yaratmayacak gibi. Ama yine de bu evren benim evim. Yusuf Ali ve Güneş'in Murathan ve Gökçen gibi olmaları cidden çok minnoştu. Ağır bir mafya kurgusuna yakışmayan bir son olsa da son çok hoştu. Gerçekten mutsuz bitmediği için Loresi'ye minnettarım. Tekrardan okuyun okutturun. Ayrıca Gökçen'i çok özlemişim...
Kendinize iyi bakın<3
Reklam
“Ev’im BEN’im”Edebiyat
Uzun zamandır okuduğum bir kitabın içinde kendimi bu kadar derinden hissetmemiştim. Belki de “Benim evim neresi?” sorusunun zihnimin en derin yerlerinde yankılandığı bir zamana denk geldiği içindir. Çünkü Ev, aslında yalnızca Porto’dan İspanya’ya uzanan bir Camino yolculuğunu anlatmıyor; insanın kendine, yaralarına ve ait olduğu yere doğru yürüyüşünü anlatıyor.
Seher’in çıktığı bu yolculuk boyunca karşılaştığı insanlar gibi, hepimiz farklı sebeplerle yürüyoruz hayatta. Kimi bir acıyı geride bırakmak, kimi bir kaybı anlamlandırmak, kimi de sadece kendini bulmak için.Ve yol, tıpkı kitapta olduğu gibi, insanı dönüştürüyor.
Bu yüzden kitap bittiğinde sanki o uzun yolu ben yürümüşüm gibi yorgun, umutlu ve huzurluydum. İçime dokundu; en kırılgan, en yaralı yerlerime temas etti. Tatlı bir esinti bıraktı içimde.
Kendini bir yere ait hissedemeyen çocuklar, daha küçüklükten kendi yaralarını üflemeyi öğreniyor. Belki de bu yüzden insanın gerçek evi bir şehir, bir ülke ya da bir bina değil; kendine dönebildiği yerdir.
Ve galiba insanın en uzun, en zor ama en kıymetli yolculuğu da kendinden kendine çıktığı yolculuktur.
“Bazı insanlar bir eve ulaşmak için yola çıkar; bazıları ise yol boyunca evin aslında kendi içlerinde olduğunu keşfeder.”
Nermin Yıldırım, 
Dokunmadan kitabıyla bana dokunup, sarsmıştı. Şimdi 
Ev kitabıyla içime kök salan yazarlardan oldu.
"her gün uyananların
ve güneşe yürüyenlerin
ayakta alkışlanmasını istiyorum"
Rupi Kaur'un "
Süt ve Bal" isimli şiir kitabını okuduktan sonra edebiyat anlayışını pek beğenmemiştim ancak bir şans daha vermek adına okumayı tercih ettiğim bir kitap oldu "
Bu Beden Benim Evim".
Daha önce yapmış olduğum inceleme içindeki fikirlerim hâlâ değişmedi diyebilirim. Yalnızca birkaç satırdan oluşmuş sayfalar, pek de ilgi çekici olmayan görseller ve derin anlamlar içermeyen bölümler ile dolu bir şiir kitabı olduğunu düşünüyorum.
Edebi bir metin görmek amacıyla okumak istiyorsanız şans vermenizi kesinlikle tavsiye etmem...
Kaur'un bu kitabı, Süt ve Bal'a kıyasla daha anlamlı mesajlara sahip olmasına rağmen içerik bakımından eksik bir yazı.
Sanıyorum ki bundan sonra başka bir kitabına şans veremeyeceğim.
"Anılar kapıları araları kapılar ise bütün o canavarları içeriye davet eder."
Temmuz'un uzun süredir nefesini kesen bir sorunu vardır; uykusuzluk. Yetmezmiş gibi birde uyuyabildiği
Qəlb şairi Əli Kərim
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2026 21. kitabı
·44 günde okudu
·Okunma: 01 Haziran 2026 22:19
Qəribsədim uzaqlarda,
Könlüm-gözüm səni andı.
Ayrıldığım nə müddətdi,
Reklam
Reklam