Bu dünya bir okul, biz de onun öğrencileriyiz. Her birimiz buradan geçerken bir şeyler öğreniyoruz. Bazı insanlar sevgiyi, nezaketi öğreniyorlar. Diğerleri, korkarım, tacizi ve vahşeti. Ama en iyi öğrenciler, zorluk ve zulümle karşılaştıklarında bundan cömertlik ve şefkat çıkarabilenlerdir. Çektikleri acıları başkalarına yaşatmamayı seçenlerdir. Ve insan ne öğrenirse, mezarına da onu götürür yanında.
Birisini sevdiğin zaman öyle olur -0 kişinin yüzünü gözkapaklarının arkasında, fısıltılarını da kulaklarında taşırsın, öyle ki yıllar sonra bile, derin derin uyurken rüyanda görebilir ve duyabilirsin onları.