...Ayrıca ölüm herkesin normal ve meşru sonu ise ne diye insanların ölmesini engelliyoruz? Bir satıcı veya bir memur beş yıl, on yıl daha fazla yaşıyorsa ne oluyor yani?
Nasıl yaşlanmayayım ki? Hayatın kendisi sıkıcı, aptal, kirli... Bu hayat bağımlılık yapıyor. Etrafında sadece tuhaflıklar hüküm sürer, her zaman tuhaflıklar vardır, fakat onlarla iki üç yıl öyle ya da böyle yaşıyorsun ve sonra da bir bakıyorsun ki artık sen de bir tuhafsın. Makus kader.
Her ne olursa olsun, zevkle yapmadığım şeyi, bir süre sonra yapmam imkansızdır. Dahası da var. Zorunluluk, arzumla çakıştığında, arzumu yok etmeye, bunu isteksizliğe, hatta tiksintiye dönüştürmeye yeterli olur ve bu, benden istenmeseydi kendiliğinden yapacağım iyiliği, istendiği zaman yapmamı zorlaştırır.