Bir bakışın insanı attığı bu sürgünde
....
Sevdalılar dörtyüz yıl bekleyip durdu öyle
Tam dörtyüz yıl onlara dönük sözlerim şöyle
Hiçbir şet değişmedi aynı insan yüreği
Her zaman gölgeler var her zaman kötü günler
Bütün ıssız yollarda gövdemizin gittiği
Fransa ile sevda aynı yaşları döker
Görülmez hiçbir şeyin şarkılarla bittiği
....
Şu dünyadan haberim yoktu daha pek gençtim
Bildiğim neydi benim yenilgi üzerine
Ülken olduğu zaman sana yasak bir sevda
Yitik umudumuza can vermek için yine
Düzme yalvaç sesleri gerektiği bir anda
....
Kim söylebilir ki nerede başlar bellek
Kim söyleyebilir ki nerede biter "şu an"
Geçmişle içli türkü nerede olur tek gerçek
Mutsuzluk nerede farksız olur solmuş kağıttan