"Başkasının bakışına bağımlı olduğumuzda onun dışarı verdiği zehirli havayı ciğerlerimize çektiğimizi fark etmeden, kendimizi onun oksijenine bağlıyorduk. "
Kitabı yarım bırakmak zorunda kaldım... Herkesin görüşü farklı olabilir, maneviyatı güçlendirmeye yönelik kitapları, hikayeleri severim fakat bu kitap bana bazı şeyleri sorgulatmaya! başlayınca kitabı bırakmam gerektiğini hissettim. Ben çoğunluk gibi olumlu düşüncelerle bitiremedim, bıraktım. Belki de hasta yatağında sayılı günleri kaldığı söylenen çok sevdiğim yakınımın her gün biraz daha erirken yaşadıklarına şahit olduğum içindir... Biraz da bu amaçla süreci yönetebilmek için okumak istedim ama bende ters tepti malesef...
Burada hiçbir şey baki değildir. Peki bu ne demektir? Vazomdaki nefes kesici güzelliği olan gül, yarın solacak demektir. Gençliğim beni terk edecek demektir. Ama bu aynı zamanda bugün hissettiğim hüzün yarın değişecek demektir. Acım bitecek demektir.