Kitabı okumaya başladığımda sadece ebevynlere yönelik olduğunu düşünmüştüm. İcimde bunun ön yargısı olsada kitaba devam ettiğimde içsel bir yolculuğa çıktım. Aslında hepimizin çocukluğundan kötü ve iyi yaşantilarindan parcalar barındırıyor. Beni en çok etkileyen ortak nokta insanların çocukların sadece bilişsel gelişimine dikkat ederken aslında duyuşsal özelliklerin gelişimde ne kadar önemli olduğundan bahsetmesiydi. Bir diğer dikkatimi çeken nokta çocukların öğreniminde hortikültürel terapi yani ağac dikmenin oneminden bu kadar bahsetmesi ve araştırmalardan bahsetmesiydi. Genel olarak kitap oyuncagin çocukların hayatindaki onemi teknolojinin sinirlandirilmasinin doğru ve yanlis taraflari gibi bir çok akademik kaynaklardan bahsetmekte ve tavsiyeler vermekte. Bu yüzden kitabın çok geniş bir kitle için uygun olduğunu düşünüyorum.