Bundan yıllar sonra, bir tartışma sırasında, sana çocukluğumdan nefret ettigimi söylediğimde bana deliymişim gibi baktın ve dedin ki: Eh ama yüzün hep gülüyordu!
...hüznün ve umutsuzluğun tadına aşina olduğumu, içimdeki bu duygular yüzünden erkenden yaşlandığımı, her sabah kafamda sorularla uyandığımı bilmeni istemiyordum.
Kim olduğumu bilmeni istemiyordumAlıntı
Okuldaki çocuklar ibne olarak görülen biriyle
arkadaş olmak istemiyordu. Çünkü bu kimsenin hoş karşılayacağı bir şey değildi ve ben bunu bilmeni istemiyordum.
"Mutluluğu görmek beni mutluluğun yıkımına yol
açan adaletsizliği de görmeye mecbur bıraktı."