"Kim, "Yaşlı Adamın İlahisi"ni duyup da derinden etkilenmez?
Sürüklüyorum ayaklarımı bir çölde
Seraplar ev sahibi telaşı içinde.
Zafere doymadan, tehlikeye aç,
Dolaştım al-Kulab’ın ufuklarını,
İzleyerek peşimdeki bana aç,
Zamanın erittiği dağları.
Ve hızla yaklaşan serçeleri gördüm,
Saldıran kurtlardan daha cüretkar.
Gençliğimin ağacına kondular.
Ve duydum hepsi üşüştüler dallarıma.
Av oldum pençeleriyle gagalarına!
- Prenses Irulan'ın yazdığı "Arrakis'in Uyanışı"ndan"