Marianne yumuyor gözlerini. Dönmez herhalde, diye düşünüyor.Dönse bile ayni olmaz. Şu an yaşadıkları hayata bir daha asla dönemezler. Yine de Marianne için yalnızlığın acısı, eski acısına, hissettiği değersizliğe kıyasla hiçbir şey. Connel'ın bir armağan gibi hayatına getirdiği iyilik, şimdi kendisine ait. Connel'ın önünde hayat dört bir yerden açılıyor şimdi. Çok iyi geldiler birbirlerine. Gerçekten diye düşünüyor. Marianne, gerçekten. İnsanlar birbirlerini değiştirebiliyormuş gerçekten.
Reklam
Yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi.
