Puan vermedi
“Traduttore, traditore: Bir çeviri eylemi, her daim bir ihanet eylemidir.” Genç yazar R.F. Kuang’ın eserleri zamanla fantastik edebiyattan alternatif tarihe kayarken, 2022 yılında yayınladığı Babil
spoiler içerir;
uzun zaman önce başlayıp, anca şimdi bitirebildiğim bir kitap. ilk başlarda insanı sıkıyor, ve bazı yerlerde fazla uzuyor gibime geldi ama öyle bir şey oluyor ki, insan kitabı bırakamıyor. karakterlerin hepsine ayrı bir bağım oldu, bundan dolayı da çok üzüldüğüm yerler oldu, ve sonu da hiç istediğim gibi bitmedi. ama bir yandan da öyle bitmesi gerekiyormuş gibi.
ramy’e a yazık oldu diye düşünüyorum, sonu daha iyi bitebilirdi, çünkü aralarından en akıllısı oydu, çok aniden hayatına son verilmesi sinir bozucu.
ama yine de çok beğendiğim bir kitap, kesinlikle 10 yıldızı hakediyor.
Bunların gerçekte var olması daha korkunç
Haşhaş Savaşı 
R. F. Kuang 10/10
"Hiç onların da," dedi yavaşça, "bizim hakkımızda aynı şeyi söylediğini düşündün mü?"
Arkadaşlar bu kitap beni çok yaraladı. Savaşı, verilen kayıplarıDuygu ve Düşünce
Haşhaş Savaşı R. F. Kuang 10/10
"Hiç onların da," dedi yavaşça, "bizim hakkımızda aynı şeyi söylediğini düşündün mü?"
Arkadaşlar bu kitap beni çok yaraladı. Savaşı, verilen kayıpları
Sanatçı ya da aydın kimdir sorusuna gönül rahatlığıyla Şükrü Erbaş diye cevap verebilirim. Gerçeği korkmadan, halkın içinden gelen seslerle bizlere ulaştıran bir yazar, yüzyıldan uzun bir süredir gerçekleri olduğu gibi aktarmaya çalışan -yazar, şair, siyasetçi- bir şekilde susturulmaya, sindirilmeye çalışıldığı bir yerde korkmadan yazabilenler gerçek aydın kimliğine bürünebilirler bana göre.
Kitabı iki bölüme ayırmış Şükrü Erbaş, ilk bölümde daha çok bildiğim ya da ilk defa duyduğum şairlerden, yazarlardan kesitler aktarırken ikinci bölümde biraz daha fazla toplumsal olaylara ağırlık veriyor. Uğur Kaymaz, Madımak, F Tipi hapishaneler gibi bir çok kanayan yaradan bahsediyor. Ben en çok Ahmet Telli’nin bir anısından bahsettiği bölümden etkilendim. Şu anda da görev yaptığım bir ilçede çalışan bir öğretmenle arasında geçen diyalogda kendimi ve ilk görev yerimde yaşadıklarımı gördüm. Şükrü Erbaş sadece şiirleriyle değil, yazdıklarıyla da ne kadar önemli bir aydın olduğunu gösteriyor.
“Gatsby’nin en büyük gücü “kendisine dair Platonik bir anlayış”tır; bu da ona geçmişte yaşananları tekrarlayabileceği, kendisinin ve pek mümkün olmasa da Daisy’nin başlangıçtaki Âdem ve Havva gibi olabileceği umudunu verir. Bu hayalin gerçeğe olan absürt uzaklığına rağmen Gatsby asla umudunu kaybetmez. Gerçeğe teslim olmayı reddetmesi onu öldürür, aynı zamanda kitabın adını bir ironi olmaktan çıkarır” (SONSÖZ- HAROLD BLOOM)
Kitapta beni etkileyen husus kahramanın beş sene önce yaşanan tek bir ana olan saplantısı oldu ki bu durumu yukarda yer aldığı üzere Harold Bloom çok güzel ifade etmiş bulunmakta.
Çeviri çok kötüydü bence, haliyle hikaye okuyucuya geçmiyor, anlam bütünlüğünden ziyade kelime kelime çeviri gibi durmuş.
Muhteşem Gatsby sadece bir aşk hikâyesi değil; hayallerin, takıntıların ve insanın geçmişe tutunma çabasının anlatıldığı etkileyici bir roman.
Jay Gatsby'nin yıllar boyunca tek bir hayalin peşinden koşması ilk başta romantik görünse de, sayfalar ilerledikçe bunun ne kadar yalnız ve yıpratıcı bir yolculuk olduğunu hissediyorsunuz. Kitap, zenginliğin mutluluk getirmediğini, insanların bazen sahip oldukları her şeye rağmen içlerinde büyük bir boşluk taşıyabildiğini çok güçlü bir şekilde gösteriyor.
En çok etkilendiğim şey, Gatsby'nin geçmişi geri getirebileceğine olan inancı oldu. Oysa hayat, geriye değil ileriye akıyor. Belki de romanın en hüzünlü yanı bu: Bazı hayaller gerçekleşse bile, insanın beklediği mutluluğu getirmeyebiliyor.
Akıcı dili, unutulmaz karakterleri ve verdiği derin mesajlarla okuduktan sonra uzun süre düşündüren bir eser. Hayaller, aşk, sınıf farklılıkları ve insan doğası üzerine etkileyici bir klasik.
