Neria
@fadetoblack13
243 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Yaşam yolumuzun ortasında karanlık bir ormanda buldum kendimi,
Çünkü doğru yol yitmişti.
Ah, içimdeki korkuyu tazeleyen, balta girmemiş o sarp, güçlü ormanı anlatabilmek ne zor!”
(1.Kanto)
..ve böyle başlıyor Dante, kendi cehenneminin düşsel gezisini anlatmaya.. Kitabın çoğu yerinde ustam diye bahsettiği ve bu gezide kendisine eşlik eden Vergilius ile birlikte bir gün boyunca cehennemin dokuz katını ve o katlarda ayrı suçlardan ötürü cezalarını çeken kişileri ziyaret etmektedirler. Karşılaştıkları bu kişiler arasında siyasetçiler, din adamları, krallar, filozoflar ve daha birçok ünlü kişiler yer almakta.. Cehennemden çıkmadan önce ise Lucifer’i (şeytan) görürler. Dante özellikle bu bölümde gördükleri karşısında dehşete düşer;
“Nasıl buz kestiğimi, güçten kesildiğimi sorma bana ey okur, bunu yazamam,
Çünkü yeterli sözcükleri bulamam.”
diyerek gördüğü manzaradan duyduğu rahatsızlığı anlatmaya çalıştığını görürsünüz son bölümde.
Kitabın çevirisi, bölümlerde bahsedilen kişilerle ilgili çevirmenin yazmış olduğu notlar ve yine anlatılan kişileri tasvirleyen resimlerle birlikte oldukça başarılı ama bir solukta okuyup geçemeyeceğiniz bir kitap. Dante’nin pek de objektif olmayan bir tarafla bu eseri yazdığını anlamamak da mümkün değil. Çünkü ziyaret esnasında acı çekenler için üzüldüğünü ama içlerinden sevmediği birilerini gördüğünde de acımasızca alaycı bir tavır gösterdiğine şahit oluyorsunuz.
İnsanın vicdanı neresindedir?Edebiyat
Kitap, Türkiye Yazarlar Sendikası'nda Tomris Uyar'ın; "Elini vicdanına koyan insanların söyleyecekleri bellidir." diye başlayıp sendikanın işlevsizliğiyle alakalı eleştiri ve suçlamalarıyla devam eden konuşması sonrasında Aziz Nesin'in, Uyar'ın olmadığı bir sendika toplantısı sırasında "Tomris Uyar bu sözleri edebildiğine göre kendinde utanma yoktur. Elini vicdanına değil, sarhoşlukla başka bir yerine koymuş olmalıdır." sözleri üzerine açılan dava sürecini, tanık ifadelerini, sendikaya üye yazarların bu konudaki görüş ve eleştirilerini anlatıyor.
Belge niteliği taşıyan kitabın çoğu yerinde aynı ifadeler çok sık tekrarlanmakta.. Özellikle mahkeme süreci boyunca ve tarafların yazılı savunmalarında bu durum daha çok göze çarpıyor.
Nesin, dava öncesi ve sonrasında da söylediği sözün bel altı olmadığını, ırkçı veya aşağılayıcı bir anlam taşımadığını söylüyor; "Vicdanına koymadı, başka yerine koydu derken acaba onlar hangi yerine anlıyorlar? Sanki insanın vücudunda onların tahmin ettiği yerden başka bir yer yokmuş gibi. Ben onu kadın olduğu için söylemedim ki. Erkek de olsa aynı lafı söylerdim." diyerek de verdiği bir röportajda bu şekilde savunuyor kendince kendisini..
Tarafsız bir okuyucu olarak Aziz Nesin'e büyük bir saygı duymakla birlikte kitaplarını severek okuyorum ama bu kitapta söylediği sözün de yaptığı savunmanın da tamamen saflık barındırdığını düşünmüyorum. Buna mahkeme de aynı tarafsızlığıyla bakıp karar vermiş olsa gerek. :)
"Hiç kimse koşulların, acımanın, öfkenin kendisini nereye sürükleyebileceğini bilemez, kaynama derecesini bilemez. Sefil, kötü koşullar insanı sefil kılar; insanın iyilik ve kötülük bakımından daha alçak ya da daha yüksek olması genellikle deneyimlerin niteliğine değil niceliğine bağlıdır." (s.28, Ahlaki kaynama derecesinin bilinmemesi)
Her sayfasında öyle doğru tespitler yer alıyor ki altını çizmeden geçemiyorsunuz. Nietzsche okurları, diğer kitaplarının anlaşılma zorluğunun ne derece olduğunun zaten farkındadır. :) ama bu eserinde diğerlerinin aksine sade ve anlaşılır kısa anlatımlar yer aldığını görüyorsunuz. Daha önce Nietzsche okumamış ama düşünce ve dilini merak eden okurlar için bu kitap doğru bir başlangıç olabilir.
Kendileriyle Savaşanlar..
Dışarıdan bakıldığında ismi ne kadar havalı gibi dursa da içinde anlatıldığı biyografiler yönünden bir o kadar da trajik bir kitap. Stefan Zweig, bu kitapta üç önemli
"Yeni bir cennet bulamamıştı kendine, şimdi ise kaybettiği eski cenneti de bulamıyordu." (s.506)
Martin Eden, bireysel bir varoluşun sancısına tanıklık edeceğimiz mükemmel bir kitap.. Martin hem sahip olduğu alt tabaka sınıfına hem de sahip olmak için emek harcadığı üst tabaka burjuva sınıfına rağmen iyi bir yazar olmayı başarır. Bu başarıda aşka olan inancı ona temel motivasyon kaynağı olur. Ne yazık ki, Martin'in elde ettiği başarı ve toplum içerisinde edindiği statü ona mutluluktan öte daha büyük bir mutsuzluk ve umutsuzluğu beraberinde getirir.
