Faik Yalçın
@faikyalcin
'Hayat, korkunun bittiği yerde başlar'' (Osho)
BURSA
27 Eylül
28 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
''En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içime kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku."
Anılarımda soluyor hatıraların
Hayallerime girmiyor artık gözlerin
Korkuyorum unutacağım diye
Bir bilsen
Kaç zamandır hayal kurmuyorum
Bense evsiz kalmış bir serçe kuşu gibi garip ve yorgunum
Üzerimde yılların yorgunluğu battaniye olmuş içim yanıyor bu ağırlıktan
Belki de sıcak bir öpüşe hasret dudaklarım
Belki de yüreğim boş ve içinde yapayalnızım
Hayatımızın bir devrinden sonra başımıza gelen şeylere o kadar hazırlanmış oluyoruz ki, kederimizi kendi içimizde taşır gibi yaşıyoruz.
.. ve ben de etrafımdakilere benzeyecektim. Muhakkak benzemeliydim. Benzemezsem yaşamak çok güçtü.