Biri birine yirmi saniyeden fazla sarıldığında, sarılınan biçarenin beyninde, karşısındakine güvenmesini sağlayan, sosyal bağlanmadan sorumlu oksitosin hormonu salgılanıverdiğine dair hüzünlü malumatımı onunla paylaşmadım. Kimseye güvenmek istemiyorum demedim ona.
Bir kızı olacak. Handan da hızını sevmeyi beceremeyecek. Yani başlangıçta elinden geleni yapacak aslında ama nasıl desem, elleri parçalanacak zamanla, elinden bir şey gelmez olacak. Sevilmeyenler çünkü, sevmeyi de bilmezler, beceremezler yani.
Oysa ben varlığıma en basit anlam yaratamamıştım. Herkes kendini sahini, en azından parçası addetmeyi beceriyordu da, sanki bir ben, bu dünyaya geçerken uğramıştım.