Nesli, bir alıntı ekledi.
22 May 17:47 · Kitabı okudu · İnceledi · 10/10 puan

Ağaçsakal...
Ağaçsakal, Fangorn' dur, ormanın bekçisi; enderin en yaşlısı, güneşin altında Orta Dünya' da yaşayan en yaşlı canlıdır.

Yüzüklerin Efendisi - II - İki Kule, J. R. R. TolkienYüzüklerin Efendisi - II - İki Kule, J. R. R. Tolkien
Mustafa SERT, bir alıntı ekledi.
26 Haz 2017 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

"Tehlikeliymiş!" dedi Gandalf. "Bende çok tehlikeliyim: Karşına çıkabilecek en tehlikeli şey üstelik, Karanlıklar Efendisi'nin tahtı önüne canlı olarak götürülmekten gayri. Sonra Aragorn da tehlikeli, Legolas da tehlikeli. Tehlikelerle sarılmışsın Glôin oğlu Gimli; çünkü sen de, kendince tehlikelisin. Elbette Fangorn ormanı korku dolu - elinde baltaları hazır bekleyenler için daha bile korkutucu üstelik; Fangorn'un kendisi de korkunçtur; ama yine de bilge ve iyi niyetlidir.

Yüzüklerin Efendisi - II - İki Kule, J. R. R. Tolkien (Sayfa 114)Yüzüklerin Efendisi - II - İki Kule, J. R. R. Tolkien (Sayfa 114)
Yasin YALÇIN, Yüzüklerin Efendisi - II - İki Kule'yi inceledi.
 26 Eki 2016 · Kitabı okudu · 14 günde · Beğendi · 9/10 puan

Ben üçlemeler arasında genelde, en çok ikinci eseri beğenirim. Hikayenin serim, düğüm, çözüm dedikleri kısımın düğüm kısmıdır ikinci eserler. İki Kule de bu anlamda farklı bir eser değil.
Yolculuk kaldığı yerden devam ediyor. İlk bölümde toplanan Yüzük Kardeşliği'nin her bir üyesi farklı bir tarafa dağılıyor. Kardeşlikle yollarını ayıran Frodo ile Sam Emyn Muil kayalıklarında yollarını kaybetmişken yüzüğün peşindeki sinsi Gollum'la karşılaşırlar. Onun kendilerine bağlılık yemini etmesi üzerine onun rehberliğinde Mordor'un Kara Kapıları'na doğru yola çıkarlar. Ama Frodo'nun amcası Bilbo'nun eski düşmanı Gollum'un çok daha sinsi planları vardır.
Aragorn, Legolas ve Gimli ise Uruk-Hai'ler tarafından kaçırılan dostları Pippin ve Merry'yi kurtarmaya çalışmaktadırlar. Onları ararken yolları öldüğünü sandıkları eski, ihtiyar bir dostla kesişir. Rotalarını değiştiren Üç Avcılar Rohan'a gidip onların savaşına katılırlar. Merry ve Pippin ise hiç bilmedikleri Fangorn Ormanı'nda ağaç güdücüsü Ağaçsakal'la birlikte entlerin uyanışına tanık olacaklardır.

Bu kitapta özellikle değinmek istediğim bazı karakterler var. Birincisi Ağaçsakal. Karakter o kadar hoşuma gitmişti ki minibüste onun bölümlerini okurken kendimi kaybetmiş ve ineceğim yeri kaçırmıştım. O, kimseden yana olmayan bir karakterdir. Sürekli "ham hum"laması ve diğer entler gibi yavaşlıkta sınır tanımaması beni gülmekten öldürmüştü.

Diğer bir karakter ise Faramir. Tolkien karakterleri çok asil, çok soylu insanlardır. Aralarından en haini, artık aklıktan rengarenkliğe dönen Saruman'da bile bu asaleti hissedersiniz. İşte bu karakterler arasında en sevdiklerimden biridir Faramir. Yüzükten etkilenmeyen nadir insanlardan biridir.

Birinci kitapta geçen çatlak ve bilge Tom Bombadil'den sonra burada da Gollum karakterini görüyoruz. Sürekli kendi kendine konuşan ve yüzyıllar boyunca yüzüğün etkisi altında kalıp onun kölesi olmuş karakterimiz, bir iyi oluyor, bir kötü. Kendi adıma, Gollum'un Yüzüklerin Efendisi'nde yaratılmış en başarılı karakter olduğunu söyleyebilirim. O, Orta Dünya'da ilk kişilik bozukluğu yaşayan karakterdir. Kötülükler planladığını bilirsiniz, ölüp gitmesini istersiniz ama Gandalf'ın da dediği gibi: "Yaşayanların bir çoğu ölümü hak eder, ölülerin bazıları da yaşamı. Yaşamı onlara verebilir misin? Ölüm hakkında hüküm vermek için acele etme. Bilgeler bile sonu göremez." Gerçekten de böyle olur ve Gollum yüzük macerasına çok ayrı bir renk katar.

Birinci kitapta geçen acemiliği burada atlatıyorsunuz ve kendinizi kitabın akışına bırakıyorsunuz. Eğer fantastik edebiyatı seviyorsanız Yüzüklerin Efendisi serisini baştan sona okumalısınız. Keyifli okumalar...