" Maden iken öldüm, bitki oldum. Bitki iken öldüm, hayvana dönüştüm. Hayvan olarak öldüm insan oldum. Öldüğümde yok olmayacağıma göre neden korkayım? İnsan gibi ölünce melek olacağım ve meleklikten vazgeçip hiçbir aklın ermediği o şey olacağım. Hiç şüphesiz biz O’nunuz ve O’na döneriz.“
Bu da Hegel’den:
“ Çiçek, meyvenin ortaya çıkmasına yol açar, ama meyvenin ortaya çıkması için de çiçeğin ortadan kalkması gereklidir. Ölüm hem yok oluşu hem yeniden doğuşu sağlayan koşuldur. “
Kesinlikle bilinemeyecek şeylerin varolduğu bir dünyada, dini inançları cehalet ve sapkınlıkla özdeşleştirip reddedenlerin, aslında kendi cehaletlerini sergiliyor olmaları ironiktir.
Kendisine özgü bir düşün düzleminde yaşamakta ısrar eden, buna karşın bir yandan da "Ne olacak bu Türkiye’nin hali! “ diye kaygılanmaktan da geri durmayan bir toplumuz, vesselam. Her hâlükârda ağlanmayı kesip baştan almanın zamanıdır.