Fərəh
@farahmrz
carpe diem
letterboxd: farahmrzz
Bakı
Bakı, 18 Ocak
9 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
… oysa burada etrafında hep ayıı şeyler vardı, hep o korkunç aynılık.
Burada dikkatimi düşüncelerimden, sanrılarımdan, zihnimde her şeyi hastalıklı bir biçimde ölçüp tartmaktan başka yöne yöneltebileceğim hiçbir şey yoktu.
Monomaninin her türü, tek bir fikre saplanıp kalmış insanlar daima ilgimi çekmiştir, zira biri kendini ne kadar sınırlarsa sonsuzluğa da o kadar yakındır; bilhassa da dünyadan kopuk gibi görünenler, özel malzemeleriyle kendilerine karıncalarınkine benzer acayip, sahiden eşsiz bir küçük âlem inşa ederler.
Yapacak hiçbir iş yoktu, hiçbir ses duyulmuyor, hiçbir şey görülmüyordu; her yer kesintisiz bir hiçlikle, tümden mekânsız ve zamansız bir boşlukla kuşatılmıştı. Odada volta atarken düşüncelerin de seninle birlikte volta atıyor, hiç durmadan volta atıyordu. Fakat ne kadar soyut olsalar da, sonuçta düşüncelerin de bir dayanak noktasına ihtiyacı vardır, yoksa yalpa vurmaya ve anlamsızca kendi etraflarında dönmeye başlarlar; düşünceler de katlanamaz hiçlige. Bir şey olmasını bekliyordun, sabahtan akşama kadar bekliyordun ama hiçbir şey olmuyordu. Yine bekliyor, yine bekliyordun.
Bir şey olmuyordu. Bekliyordun, bekliyordun, bekliyordun, şakaklarına ağrılar girene kadar düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordun. Hiçbir şey olmuyordu. Yine yalnız, yine yalnızdın. Yapayalnız.
“…, zira bilindiği gibi, dünyadakı hiçbir şey insan ruhunun üzerinde hiçlik kadar büyük bir baskı kuramaz. Her birimizi tam boşluğa, dış dünyaya tamamen kapalı ayrı ayrı odalara hapsetmelerindeki amaç, sonunda dudaklarımızı partlatırcasına açacak olan o baskının dayakla ve soğukla değil, kendi içimizde oluşmasını sağlamaktı.”