incelenmenin verdiği haz o kadar derine iniyordu ki Breuer, yaşlılık, hayattaki kayıplar, kişinin arkadaşlarından daha uzun yaşaması gibi şeylerin verdiği acının asıl bu gözlem yokluğundan, yani hiç kimsenin şahit olmadığı bir yaşam sürmekten kaynaklandığına inanıyordu.