Normopati: Normallik deliliği. Anormal derecede normal olan insanlar. Göz ucuyla hep başkalarını süzenler cemiyeti. Kişinin kendi bireyselliğini, toplumsal kabuller ve uzlaşı adına feda etmesi. Baş aşağı düşerken "Henüz her şey yolunda!" dedirten hal. Oysa senin farklılığın güzel. Dünyaya sana ait bir ses, bir renk, bir ezgi, bir eda, bir duruş, bir cümle bırak. Dünyaya sana ait bir yenilgi bırak. Senden başkasının kotaramayacağı kadar sana has bir düşüş, bir başarısızlık, bir yenilgi olsun. Aşağı doğru bir kavis. Oradan tüten bir anlam bırak. Koşmak zorunda değilsin, düşersen kalkmak zorunda değilsin. Düştüysen bir süre çayır çimenin tadını çıkar. Sana sürekli koşmanı söylüyorlar. Yarışmanı, birilerini arkada bırakmanı, ipi önce göğüslemeni bekliyorlar. Hep daha hızlı koşmanı istiyorlar. Bense sadece annenin çocukluğunda söylediği bir sözü hatırlatacağım: Koşma, düşersin!
Güzelliğin uğruna alın teri dökmek gerekir. Onun için çalışıp çabalamalı, onu kazanmalıdır insan. Doğu'da hemencecik keşfedilen bir güzellik bayağı ka bul edilir. Kişi örtüleri kendi zihinsel çabasıyla kaldır-malı ve sıradanın altında yatan sıra dışına, karmaşık-lığın altında yatan basitliğe ulaşmayı bilmelidir. Güzel bir şey, ilk elde basit görünse de bir derinlik duygus verir, insan onun mertebelerinden aşağı düşerken ma-sum ve yabancıl bir baş dönmesi yaşar. Güzellik bizi sarar, kuşatir. Ama kimileyin de yavaşça ele verir ken-disini. Güzellik, onun güven ve ifşasına değecek bir ritimde ona yaklaştığımizda, kendisini gösterir. Bizde güzellik varsa görürüz güzelliği. Güzellik güzelliği bi-lir. Güzel güzeli görür, güzeli gören güzelleşir. Güzellik, ruhun fiyakasıdır.