Buharlı tren ile başlayan bir hikaye bu. Anlatıcımızın babası Bulgarya’lı Ali ile annesi Münire’nin hikayesi. Bulgarya’lı Ali ile Münire aşıktır birbirine, lakin Münire’nin ailesi karşıdır bu işe. Etmedikleri de kalmamış bu sevdalı iki gence, hele son yaptıkları taşırmış Ali’nin sabrını. Ağabeyleri dövmüşler kızı, deliye dönmüş tabi Ali, bavulunu hazırla yarın kaçıyoruz demiş Münire’ye, kabul etmiş o da.
Kasabada sinema çalıştırıyormuş Münire’nin ailesi, Pelvan Sülüman’ın torunu Bulgarya’lı Ali, yaptıklarını yanlarına bırakmamış Münire’nin ağabeylerinin.
O günün akşamında filmin en heyecanlı yerinde ateşe vermiş sinemanın perdesini, siyah beyaz film rengarenk oluvermiş. Kaçmış gitmişler sonra, başlamış asıl hikaye. Haksızlığa eşitsizliğe gelemezmiş Bulgarya’lı Ali. “Sosyalist” lakabını takmışlar bu yüzden ona. Tabi gittiği her yerde bulmuş haksızlıklar, adaletsizlikler, adam kayırmalar, yani her türlü insanlıktan nasipsiz tavırlar. Birde Münire’nin ölümü eklenmiş bunca şeyin üzerine. Sonra anlatıcımız da dahil ediyor kendini hikayeye, babasının hikayesine benzer bir şekilde. Yine buharlı trenle son buluyor uzun hikaye.
Bende Osman Sınav’ın filmini izledikten sonra kitabı olduğunu öğrenerek okuyanlardanım. Film’le kitap da karıştı birbirine ama uzun hikaye okumaya değer kesinlikle.
