Kitabın adı ile ters orantılı olarak içi ölüm dolu. Birçok acı var... Yazar bunu bilinçli mi yaptı bilinmez, okuyucunun ve kahramanın acıyı şova çevirmesine izin vermeden, acının tasvirini sayfalarca uzatmadan, acılar arası hızlı geçişler yapmış. Aslında yaşamak tam olarak bu değil mi? Ne yaşarsan yaşa hayatın devam ediyor olması, akışın senin acıların için mola vermemesi. Birer eksik veya birer fazla. Yalnız veya eşlik edenler ile. Kayıplar vererek veya kazanımlar ile. Doğumlar ile veya ölümler ile. Yokluk içinde veya varlık içinde. Yaşamak denen şey tüm artı ve eksileri ile ölmemeyi başararak yola devam etmek değil mi.
Kitabı odaklanarak okuduğunuzda gözlerinizi dolduracak birçok durak var ama yazar sizi o duraklarda çok fazla bekletmiyor. Kitabın kahramanı da o acı duraklarında çok fazla bekleyemiyor. Devam ediyor...Yaşam gibi